11 Mayıs 2009

al gülüm ber gülüm

tangoyu aerobikle karıştıranların dansını sevemiyorum.
zilyon tane hareket yapıp da hissiz, kurulmuş gibi dans etmekten ne keyif alıyorlar anlamıyorum.
Geçen gece pistin pek çok cimnastikçi ile dolu olduğu bir anda (tüm gece boyunca pek fazla dans eden göremedim zaten) Alber'i gördüm ve gece önemini kazandı, tangoya inancım yeniden arttı.
müzik, his ve adım.
tango bu kadardır işte.
başkalarına bir şeyler ispat etmek için değil. ortada müzik olduğu için dans etmek gerekir.
çene hizasına boleo yapan arkadaşlar da olgunlaşacaklar bir gün ve yazık etmişiz harcadığımız zamanlara diyecekler. inancım bu yönde.
kabul ediyorum ki vaktiyle aynı hatayı ben de yapmıştım ama çabuk farkına vardım.
Alber Bey'e tekrardan teşekkür ediyorum. bir milonga parasına büyük bir ders almış oldum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

sana hayranım özgür