19 Temmuz 2009

telekız

telefonum zıbortladı. en son düzgün çalıştığı gün Orçun'la birlikte metrobüse yetişmek için koşarken metrobüs yoluna atlayıp intihar teşebbüsünde bulunduğu gündür. allah'tan arkadan gelen metrobüsçü durdu da telefonun üzerinden geçmeden hepsini topladım.
o günden beri kendi kendine kapanıyor, sesi geliyor gidiyor filan. bi garip oldu.
dilerseniz telefon hediye edebilirsiniz. kesinlikle Nokia istemem. nefret ediyorum. Ericsson alın yine. motorola bile daha iyidir. şaka lan şaka. almayın. n'apayım telefonu.
zaten geçenlerde düşündüm de şu yeni telefonlara akıl sır erdiremedim. kendi ilkel telefonumun özelliklerini düşündüm. sonra da kullandığım özellikleri düşündüm. hayatın anlamı değişti benim için
-telefon rehberini kullanıyorum
-arada sırada birilerini ararsam veya birileri beni ararsa konuşuyorum
-mesaj okuyorum/yazıyorum
-alarmını kullanıyorum
-çok sıkışırsam takvimine bakıyorum

ee sonra?
yok. benim telefonun özelliklerini bile kullanamazken ynei telefonların nesine özenip alayım lan? anlam veremiyorum vallahi.
hele geçen hafta otobüste ayfonunda okey çeviren bi adam gördüm de işte o anda teknolojiden tiksindim. bayağı bildiğimiz okey oynuyordu adam. neredeyse taş çalacak kadar oynadı. garip geldi lan.
teknolojinin türkleşmesi hepten garip geliyor.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

sana hayranım özgür