26 Ocak 2010

tanışıklıdövüş

vay anasını diyeceğim şeyler yapmaktayım. kaç gündür tanımadığım birisiyle yazışıyorum. hatta gün itibariyle mektuplaşma eylemine de giriştik. az önce de yine tanımadığım birisiyle bir saate yakın telefonda konuştum.
kendimi tanıyamaz oldum.
bu kadar iletişim kurabiliyor olmam akıllara zarar.
şimdi ekmek alıp eve gitmem lâzım. iki dedim ama üç müydü acaba. ben üç alayım. az olursa tekrar evden çıkmam gerekir. evet, evet. sabaha da kalsın.
bu arada hala çok şahane he.
eve gidince resmini de eklerim belki.
kendisiyle el ele göz gözeyiz her daim. gideyim diyor, yollamıyoruz. adam alıkoymaktan suçlu bulunabiliriz ama o da şikayetçi değil görünüşe göre.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

sana hayranım özgür