02 Şubat 2010

abimbenim

Barış Abi'yi ne zaman görsem ağlayasım geliyor yahu. yok onun gibisi. gelmeyecek de. inanmıyorum. keşke olsa ama yok. onun gibi tüm dünyaya uzanabilecek, onun gibi iletişim kurabilecek, onun gibi sıcak, onun gibi bir üslûba sahip olabilecek, onun gibi birisi asla olamayacak. biz göremeyeceğiz en azından.
huzur içinde yatsın. onu gerçekten özlüyorum. keşke yaşasaydı. öldüğü günü dün gibi hatırlıyorum. o gün birisinin ölmesi ne demek onu hissetmiştim. anneannem, babaannem öldüğünde o kadar üzülmemiştim belki.
normal şartlarda ölüm pek üzmüyor beni ama sanatçı ölümü gerçekten üzücü. sanatçı insan değildir çünkü. insanın üstündedir. insanlara insanlık aşılar. insanın kulağına değil, ruhuna konuşur.
keşke daha uzun yaşasaydın da daha fazla kişi nasiplenebilseydi be Barış Abi.
çok şey verdin bize.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

sana hayranım özgür