23 Şubat 2010

ablamıüzerim

uzun süredir yapmak istediğim bir şey var ama bilmem niye yapamadığımı. şimdi de yazarak kolay yolu seçiyorum.
ablamdan özür dilerim. vaktiyle çok fazla kırdım, gerektiği zamanlarda sevgi gösteremedim; hatta içimde hep yaradır, lise yıllığım için yazı almadım. o dönem niye bilmiyorum ama bir şeyden ötürü kızgındım. ne olduğunu bile hatırlamadığım bir şey için bu kadar büyük vefasızlık yapmamın mazur görülecek tarafı yok.
çocuktum lan ben de. mantıklı davranmamı nasıl beklersin. asıl hatam yıllardır yaptığımın bilince olmama rağmen özür dilememiş olmam.
bundan sonra sevgide cömert olacağım. kimseyi sevdiğimi saklamayacağım. ölüp gideceğiz be, kavgaya, tartışmaya hele hele küslüğe ne gerek var.
artık hislerini çok daha açık yaşayan biri olmak istiyorum.
bu konudaki önemli kırılmayı bir buçuk yıl önce yaşamıştım. devrimdi benim için. tüm müptezelliğiyle yaşadım hem de. pişman değilim. bundan sonra da pişman olmamak için her şeyi, herkese vaktiyle söylemem gerekiyor. ölüm uzak değil yahu. doksan yaşına gelsen ne anlayacaksın ömürden. bırak insanlar da sevildiğini bilsin. huzur dolaşsın kılcal damarlarımızda. gerçekten çok küçük şey mutluluk. ufacık güneş ışığı, minnacık gülümseme, incecik rüzgar, sıcak bir el, ılık bir söz, tensiz bir ses yetmiyor mu mutlu olmaya?
daha ne olsun!

şimdiye kadar yaptıklarım için özür dilerim abla. hep bilirdin ama hiç duymadın herhalde. seviyorum seni.

haydi rast gele
hareket etmem lâzım

2 yorum:

  1. bu kararına çok sevindim. hep destek tam destek. duygularını dile getirdikçe çok hafifleyecek ve daha mutlu olacaksın.

    seni çok seviyorum!

    YanıtlaSil
  2. aslında karar verdiğim gün vazgeçtim diyesim var ama çok fena kararsız kaldım.
    çok da iyi şey değil galiba duyguları dile getirmek. bilemiyorum.
    getirenler getirmiş zaten. daha fazla kişinin söylemesine gerek var mı acaba? sonra insan kendini gerizekalı hissedebilir gibi geliyor.
    kararsızım.
    bu kararsızlığım ben de seni seviyorum dememi engellemeyecek tabii ki.

    çok fazla Ümit Yaşar havalarındayım şu günlerde.
    küskünlüğüm var hayata. aslında hayata değil, kendime küsüm sadece. bilmiyorum. bol bol bilmiyorum demem gerekiyor. bilmiyorum çünkü. ne yapacağım, ne diyeceğim, ne göreceğim bilmiyorum.
    bildiklerim bile fazla gelirken bilmediklerimi bilmeyi isteyip istemediğimi dahi bilmiyorum.

    YanıtlaSil

sana hayranım özgür