07 Ekim 2011

aptalliktankurtarin

Kucukken cok aptaldim. Artik hic savas olmaz saniyordum. Sadece cok uzakta iyice geri kalmis ulkelerde ufak tefek catismalar seklinde olurdu. Boyle geliyordu bana. Ataturk vardi tarihte. O bitirmisti butun savaslari. Akilliydi, konusarak cozebilirdi savasmak yerine. Kafamdaki Ataturk savas alanlarinda degildi hic. Adam yurtta sulh, cihanda sulh demis. N isi olur savasla. Denize girip yuzuyordu. Salincakta sallaniyordu. Çocuk seven adam bomba mi atacak yani. Hayvan besliyormus, agaçlara saygiliymis. Ben bunlarla biliyordum Ataturk'u. Savas alanindaki resimlerini filan da arada ugrmis gibi dusunuyordum. Sokakta gariban halkla dip dibe konusan adam savas meydaninda olamaz ki. Yok oyle bir imkan.
Meger epey aptalmisim. Allah'a sukur, Ataturk'e sukur, Baris Manço'ya sukur ki ampul yakip aklanacagini sananlar kadar aptal degilim bugun.
Savasin esigindeyiz. Tek sebebi cehaletle vaktinde savasamamis olmak. Yok baska kusur. Kusuratli hayatlarimizi da atariz yakinda. Ya da onlar alirlar. Baska ne'm kaldi?

1 yorum:

  1. Her kelimene katiliyorum malesef...3 yol yapiyor ,2 is goruyor diye kendi uyduruk cikarlari icin vatani bu hale sokanlar yakinda ne dusunecek onu merak ediyorum...Cok guzel kandirdilar..Kasikla verdiler,simdi sira sapta...

    YanıtlaSil

sana hayranım özgür