18 Kasım 2011

abec3

gerizekâlı mıyım acaba diye düşünüyorum tam şu anda. geçen gece yattığımda hayatımda çok mutlu olduğum anları düşündüm ve aklıma ilk gelen yeni Rollerblade patenlerimle ilk günüm oldu. daha doğrusu o ilk günden bir kesit. Ataköy'deki evden çıktım, otoparkta 1-2 tur atıp alıştıktan sonra kendimi vurdum yoldan aşağı, otobüs durağına doğru. çok mutluydum. öyle böyle değil. hava sıcak ama hızla giderken rüzgâr vuruyor yüzüme. yepyeni silikon tekerlek ve abec3 rulmanlar kaymak gibi gidiyor. yolda tırtıklar filan var ama umrumda değil. içimden tek geçirdiğim "çok hızlanıyorum galiba ama nasıl duracağım acaba? ya duramazsam? amaaan en fazla düşerim. koyver gitsin" hatta şehir turu atayım diye düşünmüştüm. hatta şehir dışına bile giderim ben bununla demiştim. şehir dışına gitmedim hiç ama şehir turu epey attım. Ataköy-Sahil-Yedikule-Yenikapı-Unkapanı-Taksim-Fatih-Edirnekapı-Merter-Şirinevler bu güzergâhı gezdim mesela ölümcül sıcak altında ve hiç mola vermeden. ben biraz dolanıp geliyorum deyip onlarca kilometre yol kat ettim geceli gündüzlü. ne anlatacaktım nereye geldim. neyse işte; keşke imkânım olsa da yine kayabilsem günlerce aralıksız. patensiz sokağa çıkmasam. Ataköy'den Fatih'e liseye veya Beyazıt'a ünievrsiteye patenle gitsem. arka sokaktayım deyip rampaya kaçsam. güzeldi be. on numara çocukluk geçirdim.

2 yorum:

  1. Sende tekerlek uzerinde durma sevdasi hep vardi zaten.Seni yokustan itesim geldi kaykayla:) Benim de aklima ne zaman Didem in kamyonet kapisina carpmasi gelse cok guluyorum hala:))) Sen hatirlamzsin belki ama cok komikti :))

    YanıtlaSil
  2. didemsiz giden bir kaykay ve kaykaysız, kapıya yapışık duran bir didem'i unutamam. hatta yakın zaman birilerine anlatırken kahkahalar attım yine.

    YanıtlaSil

sana hayranım özgür