02 Aralık 2011

siirgibi

Cok siir okuyasim var epeydir ama olmuyorbir turlu. Siiri niye sevdigimi de az once cozdum galiba. Sairlerie ruh halini anlamaya çalismayi seviyorum. Bir de ayni hissi nasil betimleyebildiklerini gormek heyecanlandiriyor. Bazen tek cumle hatta kimi zaman tek kelime bile yetiyor heyecanlanmama.
Misal Ilhan Irem'in "Guzellikleri çerçeveler gibi boya dudaklarini" demesi içimi tarifsiz hisse buruyor. Veyahut Bulent Ortaçgil "Adalar, insanlar gibi, su altindan tutusmus elleri" dediginde nasil tanimdir bu diye sasiyorum.
Ebru abimin yazdigi "Severim yeri ve kimsesi geldiginde" diye 'basit' bir cumle içimi oynatiyor.
Seviyorum edebiyati.

2 yorum:

  1. bir nur-i nigahinla benim ruhumu yaktin...

    YanıtlaSil
  2. Bu Nuri, Nigar'la benim kutumu yakti...

    Evet, civigim bugun.

    YanıtlaSil

sana hayranım özgür