16 Mayıs 2014

vasıfsız

insanlar çok garip gerçekten.
geçen gün televizyonda kahkaha terapisti diye bir şey gördüm mesela.
çıkıp 15 dakika boyunca kah kah kah kok koh koh yaptıtdı seyircilere. kadının asıl mesleği nedir hiçbir fikrim yok. titri kahkaha terapistiydi. araştırmadım gerisini. kilolu, yüzünün sağ tarafıyla ilgili bir sorun atlatmış hanımefendiydi. televizyondan görüp hemen bok atmak istemem fakat her kahkahası çok yapmacık geldi.
bunun yanında yaşam koçluğu diye muazzam bir meslek de var. etrafımda örnekleri de var. bakıyorum bakıyorum çözemiyorum. anlam veremiyorum pek fazla. mesleki anlamda öğütlerde bulunacak bir danışman olur, eyvallah ama yaşam koçu ne arkadaşım? çok mu geri kafalıyım bilmyiorum.
mesela psikolog ve psikolojik danışman ayrımını da anlayamıyorum. gördüğüm kadarıyla psikolojik danışmanlar da hemen hemen aynı işi yapıyor ama psikolog çok daha zor aşamalardan geçiyor sanki. rehber öğretmen filan tamam ama psikolojik danışmanlık kısmı kolpa geliyor. psikolojik durumlarla ilgili psikolog ve psikiyatrist vardır. diğer türlüsü sahte diplomalı psikolog gibi geliyor.
bunun yanında kendi mesleğimle ilgili de konuşayım. o kadar yetersiz eğitmenlerle karşılaşıyorum ki anlatamam. adam daha yaptığı şeyi anlatamazken bin tane anlamını kendisinin de detaylıca bilmediği terim sokarak laf salatası yapıyor.
işin komik tarafı bu adamlar ciddi paralar kazanıyor çoğu zaman.

bunları yazıyorum. bunları yazıp kendimi oyalamazsam öldürülen maden işçileri hakkında çok yazacağım. ne kadar çok yazarsam o kadar çok öfkeleneceğim. iyisi mi bugünü de geçiştireyim. aklım daha fazla yerine geldiğinde yazayım.
oyalanmam lazım.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

sana hayranım özgür